Repetitieverslag 13 mei 2019

We gaan ons voorbereiden voor ons optreden op aanstaande zaterdag 18 mei in Kampen. We zingen in het eerste blok de nummers River deep moluntain high, Who’s gonna save us, Somebody to love, How deep is your love, en Can’t stop the Feeling. De eerste tweeënhalve nummers zingen we zonder Anton, want hij moest direct weer weg om Renée, die even langs kwam, terug te brengen. Somebody to love, had hij bij terugkomst buiten gehoord, klonk behoorlijk vals. Het zakken wordt voor iedereen steeds meer een probleem. How deep is your love is ook nog steeds niet goed. Ook Can’t stop the feeling blijft vals en ongelijk klinken. De hoge alten klinken ongeïnspireerd. Dat is een kwestie van zangtechniek. We gaan  iets anders staan. De sopranen gaan wat meer naar voren en de bassen naar achteren. De sopranen zakken niet zo heel erg vandaag. Anton vindt dat het over de hele linie veel te lang duurt voor we in de mood zijn en wat beter gaan zingen en klinken. Dat moet veel sneller, anders is het optreden voorbij. Tijdens een optreden zing je maar op 80% van je kunnen, dus dan wordt het nog valser en slechter. Er worden ook veel te veel structuurfoutjes gemaakt, die elke keer steeds weer terugkomen. Anton vraagt zich af of het verslag wel ter harte wordt genomen. Daarin staat wat er bij elk nummer fout gaat, dus dat moet je een volgende keer niet weer doen. De nummers die fout lijken te gaan zijn in ieder geval, How deep is your love, en Can’t stop the feeling. We gaan verder met How deep is your love. De hoge alten wordt geadviseerd niet naar de buurvrouw te luisteren want dan wordt er steeds valser gezongen, maar naar de muziek. Als je een moment niet zingt, luister dan goed naar de muziektrack voor de juiste toonhoogte, niet naar de andere zangers. De bassen moeten dow onderdoor zingen en doe doe doe. De woordjes ,rise en ,come, horen door de tenoren en lage alten in tweeën gespitst en met een aanzetje gezongen te worden. Het woordje need van de sopranen moet kort gezongen worden. Anton geeft aan dat we het een gedeelte van de optredens zonder hem moeten doen omdat hij waarschijnlijk druk is met het geluid.

 

Alvorens we verder gaan zingen na de eerste pauze, legt Anton uit dat we het optreden moeten doorleven. Dat kan het beste als je in ieder geval 20 minuten voor aanvang aanwezig bent. Dan is je hoofd een beetje leeg als het er op aan komt. Neem het podium en de twee trappetjes nu al in je op. We komen op met The only one. Je moet net doen alsof je zelfverzekerd bent. Dat scheelt met vals zingen. Je moet je persoonlijkheid dus tijdelijk aanpassen en daar kun je best aan werken. Jaren geleden heeft Anton al eens aangegeven hoe je met een optreden ook geestelijk moet veranderen, naast je houding. Hij heeft ook al wel eens een soort yoga oefening gegeven, maar misschien net niet aan ons of we zijn het vergeten. Om zelfverzekerd over te komen ga je stevig op de grond staan en iets naar achteren en daarna naar voren leunen en je concentreert je op de stevige aarde en op de hogere sferen. Daar horen ook een paar lichaamshoudingen en bewegingen bij. Hij doet dat ook altijd consequent bij elk optreden of een toespraak. We gaan verder met zingen, The only one, Preacherman, What about us, Black Coffee en Paradise by the dashboard light. De bassen moeten bij, The only one, de eerste twee keer op de tel en de andere twee keer vóór de tel beginnen. Dat gaat bij hen keer op keer fout. We gaan verder in kooropstelling staan en Anton waarschuwt ons vast dat we zaterdag met microfoons zingen, dus daar moet je nu al op letten. De Preacherman, wordt twee keer gedaan om Miranda te laten oefenen zichzelf in de geluidsmix te zetten door te spelen met de microfoon. Bij ,What about us, moet er vooral in het begin meer op het ritme gelet worden, wat trouwens al vaker gezegd is en ook in de verslagen staat. Na de vierde keer gaat het nog steeds fout, en ook het woordje ,all, wordt weer niet met een boogje gezongen. Dat zijn de structurele foutjes waar we steeds weer in terug vallen. Volgens Anton zou er bij elk nummer een filmpje van hem gemaakt moeten worden. Dat kun je elke repetitie herhalen, want hij zegt toch steeds weer hetzelfde, wat hij langzamerhand erg vervelend begint te vinden. Bovendien kun je als koor dan nog jarenlang doorgaan als hij al onder de groene zoden ligt. Black Coffee vindt Anton steeds leuker klinken. Paradise by the dashboard light, begint heel goed maar bij het laatste kwart speelt de vermoeidheid iedereen parten en zakt het in. Niet iedereen zingt op het eind meer mee omdat ze te moe zijn en er wordt  dan ook veel te staccato gezongen. Het laatste stuk moet bijna klassiek gezongen worden en Anton mist aan het eind het enthousiasme. Het gedeelte  What’s it gonna be boy, wordt door de hoge alten op de verkeerde melodie gezongen, ze zingen de sopraanpartij. De hoge alten komen er samen niet eens uit wat de melodie is. Dit is een stukje huiswerk. Leer je eigen partij gewoon goed, niet maar zo een eind weg zingen.

 

In het laatste blok zingen we nogmaals Riverdeep, To Know You, Can’t stop the feeling, I would stay, Somebody to love, How deep is your  love, en Who’s gonna save us.  Het eerste woordje ,When, bij Riverdeep wordt weer niet goed ingezet bij de hoge alten. Bij ,To Know You, mist Anton bij het lang gezongen woordje ,you, de formantbeheersing en raadt ons aan om het thuis nog even te oefenen. Can’t stop the feeling gaat volgens Anton alleen goed als hij er voor staat en dat is jammer. Bij I would stay, Who’s gonna save us en Somebody to love, die voor de helft gezongen wordt geeft Anton weinig commentaar. Wel bij ,How deep is your love, daar klinkt het woordje ,try, niet goed. Hierna hebben we detwee sets van het optreden een beetje doorgenomen. Er komt trouwens misschien nog een aspect bij, het kan namelijk gebeuren dat de beiaardier de klokken laat luiden. Allicht komen zaterdag ,Mon Mec, en I can see clearly er nog bij, er was geen tijd meer om deze nummers vandaag nog door te nemen.

 

 

Mededelingen:

 

De kleding is zaterdag spijker, rood en wit. Geen stippeltjes, ruitjes, streepjes en zo. Dat geeft een rommelig effect, en komt ook niet mooi over op de foto.

 

Graag minstens 20 minuten voor aanvang aanwezig zijn dus 11:00 uur.

 

Verslag,

Geesje

Comments are closed